یادداشت _ خدیجه برار نژاد روان شناس کودک و نوجوان: بلوغ یکی از دورههای مهم زندگی انسان محسوب میشود که برای نوجوان دورهای چالشبرانگیز و حساس است. در پسران بلوغ معمولا بین 9 تا 14 سال آغاز میشود و با تغییرات جسمی، روانی ، هیجانی و اجتماعی همراه است. نخستین نشانههای بلوغ معمولا با تغییرات جسمانی همراه است. مانند رشد قدی و عضلانی، تغییرات در پوست، مو و ترشح هورمونهایی که غدد جنسی را فعال میکند.
در کنار تغییرات جسمی، نوجوانان دچار نوسانات خلقی میشوند و از طرفی نیاز به استقلال بیشتری پیدا میکنند. نسبت به ظاهر و قضاوت دیگران حساسیت بیشتری نشان میدهند و در مورد هویت و آینده خود شروع به تفکر میکنند.
در این دوران پسران اغلب با این سوال که من کی هستم؟ و چه کسی میخواهم باشم؟ روبرو میشوند. طرح این سوالات از یک طرف و حساسیت نسبت به عملکرد تحصیلی و فشار گروه دوستان نگرانیهایی را در آنها به وجود میآورد.
پسران از یکسو به استقلال فکری تمایل دارند و از سوی دیگر در حال یادگیری مهارتهای تفکر منطقی و تصمیم گیری هستند لذا دچار تعارضات درونی بین احساس و منطق میشوند.
در این دوران نقش دوستان بسیار پر رنگ می شود و بعضی از پسران ممکن است برای پذیرفته شدن در گروه رفتار خارج از چارچوب انجام دهند و مشکلاتی با خانواده، مدرسه و حتی جامعه پیدا کنند.با توجه به تغییرات هورمونی پسران درگیر خیالپردازیهای عاشقانه وکشف جنس مخالف میشوند که میتواند اضطرابهایی را برای آن.ها ایجاد نماید.
پسران در بسیاری از فرهنگ.ها از کودکی یاد میگیرند که باید قوی باشند، گریه نکنند یا احساساتشان را پنهان کنند. معمولا این نوع الگوها به سلامت روان نوجوان آسیب میرساند لذا والدین و مربیان می بایست با آموزش درست و بدون تحقیر سلامت روان آن.ها را تضمین کنند.
شنیده شدن، درک شدن و داشتن فضای گفتگو از تنشهای آینده جلوگیری می کند. والدین به جای نصیحت کردن می بایست فضایی را برای گفتگو با نوجوان فراهم کنند و از آنجایی که تفکر نوجوان با دوران کودکی فرق کرده به جای مربی بودن میبایست نقش یک شنونده فعال و راهنما را برای آنها ایفا کنند.
به یاد داشته باشیم که بلوغ در پسران فرایند پیچیده و چالش برانگیز و در عین حال پر هیجان است. این مرحله سرآغاز ساختن هویت فکری و شخصیتی پسران است. اگر به این فرایند احترام گذاشته شود و نوجوان در فضایی امن رشد کند، آیندهای روشن تر در انتظار او خواهد بود
