ندای تجن- به گزارش ایرنا، «علیرضا سعیدی کیاسری» نویسنده، کارگردان، مستندساز و روزنامه‌نگار مازندرانی حوزه سینما با انتشار نامه‌ای خطاب به «مایکل مور» مستندساز نامدار آمریکایی و خالق آثار شاخصی مانند «فارنهایت ۹/۱۱» و «بولینگ برای کلمباین» که کسب جوایز معتبری از جمله اسکار، کن سزار، امی، برلین، شیکاگو، آمستردام و سن‌پائولو را در کارنامه دارد، از او خواسته تا با دوربین خود صدای خاموش قربانیان جنگ تحمیل شده از سوی امریکا و رژیم صهیونیستی به ایران باشد.
سعیدی کیاسری در این نامه که توسط مرکز گسترش سینمای مستند، تجربی و پویانمایی منتشر شده، از «مایکل مور» خواسته تا نگاهی ویژه به کودکان قربانی جنگ در ایران به ویژه دانش‌آموزان مدرسه شجره طیبه میناب داشته باشد و با نگاه هنرمندانه و جست‌وجوگر خود، لایه‌های عمیق‌تر تأثیر جنگ بر زندگی انسان‌های بی‌دفاع به ویژه کودکان و همچنین بررسی چگونگی شکل‌گیری چنین رویدادهایی از منظر جامعه‌شناسی و روان‌شناسی جنگ را به تصویر بکشد.
درخواست مستندساز مازندرانی از مایکل مور: صدای خاموش قربانیان جنگ ایران باشید
او در نامه‌اش به مستندساز مشهور جهان سینما نوشته است:
«آقای مایکل مور؛ فیلمساز صاحب‌سبک و پیشرو در عرصه مستندسازی سیاسی اجتماعی
سلام؛ با احترام و تحسین فراوان نسبت به جایگاه ویژه شما در سینمای مستند جهان، اینجانب، یک روزنامه‌نگار سینمایی از ایران، امروز با دغدغه‌ای عمیق و با اتکا به قدرت نگاه مستندگونه شما، نامه‌ای را برایتان ارسال می‌کنم.
شما که با آثار جسورانه و نگاه تیزبین خود، همواره مسائل اجتماعی و سیاسی را از دریچه‌ای نو و تأثیرگذار به تصویر کشیده‌اید، اکنون در مقابل واقعه‌ای انسانی قرار گرفته‌ایم که نیازمند ثبت و روایت هنرمندانه آن است.
در چهار هفته گذشته، در پی حملات نظامی مشترک آمریکا و اسرائیل به ایران، شاهد آسیب‌های گسترده‌ای به مراکز و اماکن غیرنظامی از جمله: بیمارستان‌ها و مراکز امدادی، مدارس و دانشگاهها، ساختمان‌های فرهنگی و آثار تاریخی بوده‌ایم و تعداد زیادی از غیرنظامیان از جمله زنان و کودکان نیز جان خود را از دست داده‌اند.
اما در این میان، رویدادی دلخراش رخ داده است که هر وجدان هنری را به تأمل وا می‌دارد: جان باختن ۱۸۰ دانش‌آموز بی‌گناه در مدرسه ابتدایی شهر میناب استان هرمزگان در جنوب ایران. این فقدان، نه تنها یک تراژدی انسانی، بلکه یک گسست در روایت پیوستگی زندگی و امید بوده که شایسته ثبت و بررسی عمیق است.
شما، آقای مور، به عنوان فیلمسازی که در آثارتان همواره به دنبال کشف حقیقت و به چالش کشیدن روایت‌های رایج بوده‌اید، و توانسته‌اید با آثاری چون «فارنهایت ۹/۱۱» و «بولینگ برای کلمباین»، نگاهی انتقادی و در عین حال عمیق به مسائل سیاسی و اجتماعی داشته باشید، اکنون با ظرفیت هنری خود می‌توانید این واقعه را از زاویه‌ای منحصر به فرد روایت کنید.
نگاه شما به جزئیات، توانایی‌تان در به تصویر کشیدن پیامدهای انسانی جنگ در مناطق غیرنظامی، و تجربه‌تان در مستندسازی وقایعی که اغلب نادیده گرفته می‌شوند، می‌تواند ابزار قدرتمندی برای آگاه‌سازی جهانی باشد.
من به عنوان یک روزنامه‌نگار سینمایی و مستندساز از شما دعوت می‌کنم تا با دیدگاه سینمایی و مستندسازانه خود، به این فاجعه انسانی نزدیک شوید. ثبت این رویداد، تنها به معنای نمایش خشونت نیست، بلکه به معنای کاوش در لایه‌های عمیق‌تر تأثیر جنگ بر زندگی انسان‌های بی‌دفاع، به خصوص کودکان، و همچنین بررسی چگونگی شکل‌گیری چنین رویدادهایی از منظر جامعه‌شناسی و روان‌شناسی جنگ است.
این فرصتی مغتنم به شمار می‌رود تا با زبان سینما، روایتی مستند از یک واقعه تلخ ارائه دهید که فراتر از مرزهای سیاسی و ایدئولوژیک، بر انسانیت مشترک ما تأکید کند.
من باور دارم که آثار شما، با ترکیب نگاه مستندگونه و رویکرد هنری، توانایی بیدار کردن احساسات و تفکر مخاطبان را در سرتاسر جهان دارد. از شما درخواست دارم تا این فاجعه را به عنوان سوژه‌ای برای کاوش و مستندسازی در نظر بگیرید و با لنز دوربین خود، داستانی را روایت کنید که صدای خاموش قربانیان باشد و تلنگری نیز بر جامعه جهانی.
با سپاس از توجه شما،
علیرضا سعیدی کیاسری، روزنامه‌نگار سینمایی از ایران»
به گزارش ایرنا، مایکل‌مور یکی از مشهورترین مستندسازان سینمای آمریکا در جهان است که به دلیل ساخت مستندهای جسورانه و افشاگرانه خود در سینما شهرت دارد. وی که گرایش دموکرات دارد، بیشترین انتقادها به سیاست آمریکا را در زمان ریاست جمهوری خواهان و به خصوص جورج بوش و دونالد ترامپ روانه کاخ سفید کرد.
درخواست مستندساز مازندرانی از مایکل مور: صدای خاموش قربانیان جنگ ایران باشید
مور همواره با نگاهی صادقانه اما بی‌رحم و گهگاه با طنزی سیاه به نقاط منفی آمریکا از نظام سلامت گرفته تا نظام اقتصادی می پردازد تا این نقاط منفی را به نقاط مثبت تبدیل کند. بسیاری از منتقدان او معتقدند که وی از ایالات‌متحده نفرت دارد، اما مدافعانش می‌گویند لازم است نقاط ضعف را فریاد زد تا بتوان دوباره اوضاع را بهبود بخشید.
ویژگی اصلی فیلم‌های او زبان تند و جسورانه‌اش علیه سیاست‌مداران به‌ویژه سیاست‌مداران آمریکا است. او همچنین کتابی به نام «وطنم کجاست؟» را تألیف کرد و انتقادهای صریح و تندی به دولت جرج بوش وارد کرد.
مور در مستند «فارنهایت ۹/۱۱» به وضعیت سیاست‌های آمریکا و دولت ترامپ پرداخته است و در مستند «بولینگ برای کلمباین» که یکی از پرحاشیه‌ترین فیلم‌های او به شمار می‌آید، بررسی ارتباط آمریکا با سلاح‌ها و عوامل دخیل در کشتار فجیع دبیرستان کلمباین در سال ۱۹۹۹ میلادی را دستمایه ساخت اثر خود قرار داده است. او با این اثر که به اعتقاد بسیاری از صاحب‌نظران بهترین اثر او تا کنون است به شهرت رسید و برنده جایزه اسکار بهترین فیلم مستند در سال ۲۰۰۳ شد.
