مولانا جلال‌ الدین محمد بلخی (Jalāl al-Dīn Muḥammad Rūmī)، مشهور به مولانا، شاعر، عارف و الهی‌دان برجسته‌ی ایرانی بود که در قرن هفتم هجری قمری می‌زیست. پدر او، بهاء‌الدین ولد، معروف به «سلطان‌العلما»، یکی از عالمان بزرگِ دوران بود و در بلخ شاگردان بسیار داشت. اگرچه مولانا جلال‌ الدین محمد بلخی بعدها نزد استادانی جز پدر تلمذ نمود، تربیت اولیه‌ و آشنایی ابتدایی‌ او با مسائل فقهی و اعتقادی تحت هدایت همین پدرِ فاضل صورت گرفت.